Folktribune

Lady Angelina brengt eigen murder ballads op 'C'est Quoi L'amour'  

Muzieksensatie of de volgende muzikale hype? Dat zal de toekomst uitwijzen. Feit is dat Lady Angelina met haar cd 'C'est quoi l'amour?' op een schitterende manier debuteert. Met haar doorleefde stem debiteert en zingt ze haar eigen 'murder ballads' en begeleidt zichzelf daarbij virtuoos op accordeon. Nu eens slaat ze, dan weer zalft ze en schenkt ze vertroosting. Ze brengt afwisselend chanson, cabaret en onvervalste smartlappoëzie. Feit is dat deze cd je onmogelijk onberoerd laat. Er staan zelfs halfweg een aantal geheide klassiekers op. De sobere productie berust in de kundige handen van Roland Van Campenhout.
Lady Angelina is het alter ego van Trijn Janssens. Ze speelde ondermeer bij Think of One, Maskesmachien en Vitalski's Oranje Houtzagerij en gaat met 'C'est que l'amour' resoluut op de solotoer. Thema's op dit uitstekende debuut zijn de universele liefdesthema's en alle emoties die erbij komen kijken: liefdesverdriet, wraak, verlangen, verleiding. Maar het is niet alles kommer en kwel. De teksten op deze cd zijn luguber, maar tegelijkertijd gevuld met humor. De muziek van Lady Angelina omschrijven is moeilijk. Het is een ideale mix van cabaret, chanson en levenslied. De Lady geeft er haar eigen draai aan. Guido Belcanto, Nick Cave, TomWaits en de grote Franse chansonnières uit de jaren vijftig zijn nooit veraf.

Roland Van Campenhout zorgt voor een uitstekende, sobere productie die terecht het unieke stemgeluid van de Lady prominent naar de voorgrond trekt. Op sommige nummers klinkt er summiere begeleiding van sfeervolle cello, zware contrabas van Ben Faes ('Kind noch kraai') of feestelijk klinkende bastuba/cornet van John Birdsong ('Adieu le monde', 'Jalouzie'), maar nadruk ligt op de schitterende accordeon die de meeste nummers hun unieke klankkleur meegeeft.

Zowat alle teksten zijn gelardeerd met de nodige dosis zwarte humor. Het bloed stroomt bijwijlen bij beken. Deels gezongen, deels in heerlijk lijzig parlando worden - meestal slecht aflopende - liefdesgeschiedenissen - vertolkt. De teksten bekken ijzersterk en komen natuurlijk, heel ongekunsteld over. Wat klinkt het Nederlands hier eindelijk eens viriel en plastisch!
Tekenend is de enorme variatie op 'C'est quoi l'amour'. Zo steekt de cd van wal met het filmische instrumentaaltje 'Für Fellini', een ode aan de grote Italiaanse filmmaker. 'Spijt', een zwarte ballad, wisselt af met 'Adieu', een uptempo nummertje dat barst van het joie de vivre ondanks de onvermijdelijke zwartgallige tekst over het einde van de wereld. 'Bosmeisje' wordt verteld op de tonen van 'Te Lourdes op de bergen'. 'Nachtvlinder' is een parlando nummer op begeleiding van slidegitaar en een withete viool.
Het positieve aan deze opmerkelijke cd is het grote aantal onvervalste instant klassiekers. 'Kermisliefde', het vijfde nummer op de cd, is al direkt een schot in de roos. De prachtige indroeve tekst wordt met verstikste stem gezongen (Adieu mon amour/Het toeval bracht ons samen/Het lot dreef ons uiteen/En sterven doet ge toch alleen/Maar in de diepte klinkt de roep van mijn gekooid verlangen). De schrijnende accordeon wordt enkel aangevuld met zware contrabas. Op hetzelfde droefgeestige ritme en op hetzelfde hoge niveau volgen 'Kind nog kraai', met accordeon en flarden cello, 'Verdwaal', met begeleiding van cello en bastuba, en 'Spijt' met een beklemmende tekst (Stoot mij af alstublieft/Alles vergaat als gij er bent/Gij alleen voor mijn ogen/Dit is waanzin ik word gek).
Maar na dit klavertje vier is het nog niet gedaan met de vijfsterrensongs. Een volgende parel is 'L'orpheline', waar Lady Angelina zich opnieuw enkel begeleidt op accordeon. Een simpele melodie en een pakkende tekst over een weesmeisje dat de dood van haar vader bezingt en er niet mee kan leven (Papa òu est-tu/Mon dieu tu me manques/Tu est parti ton âme perdu/Je fais mon chemin les yeux fermés). Práchtig! En dan is er nog 'L'allumeuse'. Een mooi verhaal op medium-tempo met een warme cornet en sublieme accordeon. Afwisselend parlando/gezongen fragmenten. Titelnummer 'C'est quoi l'amour' drijft op een hilarische Frans/Nederlandse tekst en op een tango/walsritme.
Lady Angelina heeft met 'C'est quoi l'amour' een opmerkelijke debuutcd aan de wereld geschonken die hoge verwachtingen wekt voor de toekomst. Een plaat om te koesteren. Een plaat ook om tijdens deze donkere dagen meermaals in je cd-speler te schuiven. Haar volstrekt unieke stem, zangstijl en composities laten alleszins het beste verhopen. De cd barst van de vondsten (muziekdoos in 'Bosmeisje', vermenging van diverse stijlen en talen, afwisselende ritmes, zwarte humor, plastisch taalgebruik). Hoewel de aandacht niet tot het einde kan volgehouden worden (tijdens de laatste twee-drie nummers gaat de spanningsboog iets verloren) staan er toch voldoende uitstekende nummers op - zelfs enkele instantklassiekers - om van een zeer beloftevol debuut te spreken.

Marcel Thijskens - Folktribune, 11 december 2006